ما را همه شب نمی برد خواب..

..امان از این من

آدمی از ی جایی بعد یهویی هیچی براش مهم نیس

دلش هیچی نمیخواد

تنها کارش اینه که

با روزمرگیش بگذورنه و بعد

..امان از این شبا

کاش دلتنگی آدمو خفه نکنه

،اما مگه میشه

پاییز باشه

ابر باشه

بارون باشه

دلتنگی نباشه،اشک نباشه،بغضای همیشگی نباشه

این حال و هوا نباشه و رها نشی تو حجم عظیم دلتنگیت

...و

بدترین جای قضیه اینه ک

هیچ کاری ازت برنمیاد

جز اینکه تو خیالت غرق بشی

..و برگردی ب اون روزا

کاش دل عقل داشت

اونوقت دیگه این بلا سرش نمیومد

اما خب دله..اگه عقل داشت،منطق داشت

..دیگه اسمش دل نبود

.

.

.

هیچ کاری انجام ندادم و حوصله ام ندارم انجام بدم

خودمم سربار خودمم

تنها فکرم اینه ک برم..فقط برم

ی جای دور

خوبه ک اینجا میتونم برم جایی ک آروم بگیرم

" آب و آتش"

تنها جایی ک آرومم میکنه اونجاست

گاهی دلم میخواد هر روز برم

ولی همین رفتنای گاه و بیگاهم آرومم میکنه

..اینم سهم من

" خدایا شکرت"

من نوشته ها...