من نوشته ها

هر روز که میگذره و بزرگتر میشم حس میکنم اطرافیانم بیشتر به من نیاز دارند از هر لحاظی ..مخصوصا از لحاظ روحی زندگی آدمای اطراف من همیشه خوش و خرم نبوده معدود بوده روزهایی که خوشی توش بیشتر به چشم بیاد احساس میکنم باید حواسم به تک تکشون باشه؛ ،نکنه یه وقت کم بیارن ،نکنه غصه بخورن ،نکنه گریه کنن و من نفهمم ،نکنه درد و دل داشته باشن و گوشی نباشه برای شنیدنشون ،نکنه حواسم انقدر بخودم باشه که ازشون غافل...

شبها سیاه تر و ساکت تر و طولانی تر از همیشه ست ..نمیدونم چرا ،دلم گرفته تر از همیشه ست بی حوصلگیم بیشتر خودم ؛ گم شدم انگار توی حجم انبوه دل گرفتنای این روزا گاهی میرم بیرون دیدن آدما روزای آدمارو میبینم، برای هر کدومشون تو ذهنم یه قصه میسازم ،شبها آخ که عاشق شبم ..سیاه و ساکت و سر به زیر و آروم بیشتر وقتا که دلم میگیره شبا میرم بیرون ...گاهی تنها، گاهیم گاهی همین خیابون ولیعصر برام مثل یه شهر بزرگ میشه بعضی وقتا میخوام تموم نشه قدم زدنام گاهی بین جمعیت انبوه انقد توی فکرم که از دور و برم بی خبر...

..امان از این من آدمی از ی جایی بعد یهویی هیچی براش مهم نیس دلش هیچی نمیخواد تنها کارش اینه که با روزمرگیش بگذورنه و بعدxa0 ..امان از این شبا کاش دلتنگی آدمو خفه نکنه ،اما مگه میشه پاییز باشه ابر باشه بارون باشهxa0 دلتنگی نباشه،اشک نباشه،بغضای همیشگی نباشه این حال و هوا نباشه و رها نشی تو حجم عظیم دلتنگیت ...و بدترین جای قضیه اینه ک هیچ کاری ازت برنمیاد جز اینکه تو خیالت غرق بشی ..و برگردی ب اون روزا کاش دل عقل داشت اونوقت دیگه این بلا سرش نمیومد اما خب دله..اگه عقل داشت،منطق داشت ..دیگه اسمش دل...

همش ک آدم نباید منتظر باشه کسی کمکش کنه ی وقتایی هم باید خودت ب خودت کمک کنی مگه نه اینکه تو همونی هستی ک بقیه روت حساب میکنن چرا ب خودت میرسه درمونده میشی آخه وقتی میتونی اِنقد خوب ب بقیه کمک کنی پس حتما ب خودتم میتونی یک: خدا هست.. اَلا بذکرِ الله تَطمئنُ القُلوب ..یادت باشه تا خدا رو داری غم نداری دو: برنامه ریزی + درس و درس ب مقداری ک ذهنت جرات نکنه از درس منحرف بشه :)آخه میخوام دکترا شرکت کنم سه: خنده و خنده مثل همیشه + انرژی همیشگی چهار: ی خط قرمز خوشگل دور تموم نشدن ها و آدمایی ک رنجت داد...

هر روز که میگذره و بزرگتر میشم حس میکنم اطرافیانم بیشتر به من نیاز دارند از هر لحاظی ..مخصوصا از لحاظ روحی زندگی آدمای اطراف من همیشه خوش و خرم نبوده معدود بوده روزهایی که خوشی توش بیشتر به چشم بیاد احساس میکنم باید حواسم به تک تکشون باشه؛ ،نکنه یه وقت کم بیارن ،نکنه غصه بخورن ،نکنه گریه کنن و من نفهمم ،نکنه درد و دل داشته باشن و گوشی نباشه برای شنیدنشون ،نکنه حواسم انقدر بخودم باشه که ازشون غافل بشم ،نکنه فکر کنن فراموششون کردم اینارو دوس ندارم ..دوس دارم همیشه باشم براشون ..دوس دارم با تمام تو...