پاییزِ تنهایی هایــَم

..پاییز میگن فصلِ عاشقایی

..میگن فصلِ غمی

همه عاشق بارونا و برگای رنگارنگت هستن

ولی میدونی چیه

به نظر من برای هر آدمی یه معنی خاصی داری

معنی خاصِ مطابق با احساساتشون

با خاطراتشون

با تنهاییاشون

با عاشقانه هاشون

با خنده هاشون

...با گریه هاشون و

مفهوم تو برای من فصلِ پر از عاشقانه هاست

پر از برگای رنگارنگ قرمز و زرد و نارنجی

مثل زمانی که دارم تویِ خیابون قدم میزنم و

خاطراتمو مرور میکنم و یکی از اون برگای رنگیت

درست میفته جلویِ پام

..همزمان با اون خاطرهِ خاص

انگار اون درخت هم داشته خاطراتشو مرور میکرده و اون برگِ افتاده

..مثلِ اشک از چشمش چکیده توی خیابون

تو برای من بویِ بارونای عاشقانه رو میدی

..من تورو دوست دارم

با اینکه پاییزِ تنهاییم هستی

..ولی برام کوله باری از احساسی

احساساتِ نابی که دوست داشتم در برگ برگِ آغوشِ تو

..تجربشون کنم و نشده و نشده

تو برایِ من احساسِ دلتنگی میاری

..حسِ یه انتظار

پاییزِ تنهایی من

حتی اگه هنوز دلم غم داشته باشه

حتی اگه تنها برم زیر بارونِ عاشقانت که مخصوص دو نفره هاست

حتی اگه تک نفره دو نفره های عاشقتو زیرِ بارون

دست تو دستِ هم تماشا کنم و بهشون لبخند بزنم

حتی اگه گریه داشته باشم

حتی اگه انتظار بکشم

اگه خش خشِ برگاتو تنهایی گوش کنم

اگه تنهامو تنها

....اگه

بازم دوسِت دارَم

.

.

.

این روزا پاییزِ تنهاییم با رفتن به تهران

..بیشتر خودشو به رخم میکشه

بیشتر از هر زمانی دلتنگم میکنه و

دلتنگـــــ

من نوشته ها...