من نوشته ها

همش ک آدم نباید منتظر باشه کسی کمکش کنه ی وقتایی هم باید خودت ب خودت کمک کنی مگه نه اینکه تو همونی هستی ک بقیه روت حساب میکنن چرا ب خودت میرسه درمونده میشی آخه وقتی میتونی اِنقد خوب ب بقیه کمک کنی پس حتما ب خودتم میتونی یک: خدا هست.. اَلا بذکرِ الله تَطمئنُ القُلوب ..یادت باشه تا خدا رو داری غم نداری دو: برنامه ریزی + درس و درس ب مقداری ک ذهنت جرات نکنه از درس منحرف بشه :)آخه میخوام دکترا شرکت کنم سه: خنده و خنده مثل همیشه + انرژی همیشگی چهار: ی خط قرمز خوشگل دور تموم نشدن ها و آدمایی ک رنجت داد...

این دل هنوزم سر ناسازگاری داره هرچی میخوام باهاش کنار بیام قبول نمیکنه با خودم میگم ناسلامتی دلِ فهمو شعور داشت، عقل داشت و منطق ..از این یجوری شدناش دست برمیداشت فعلا که این روزا داره میتازونه بر منِ تنها معلوم نیست چشه ..هی دیدی بعضی وقتا آدم کلی حرف داره برای گفتن اما تا میخواد بگه حرفاشو نمیشه، نمیدونم چرا یهو اینجوری میشه یهو میگه بیخیال، ولش کن دنبال یه چیزی میگرده که آروم بشه ..اما نمیدونه چطوری باید بدست بیاره، نمیدونه چیکار کنه این روزا و لحظه ها با خودم سر جنگ برداشتم ،خودمو تنبیه میکن...

این روزهای تعطیل انقدر تعداد روزهای بی حوصلگی ام زیاد شده است ..خودم هم می ترسم نکند همین طور بماند ،اما باز به خودم می گویم نه عمرش این روزها زیاد نیست ..چند روز دیگر باز به دانشگاه می روم و مشغول درسم می شوم ..و خود را با کتاب هایی که برای دکترایم تهیه کرده ام سرگرم می کنم ..وقتی غرق در کتابهایم می شوم عمر بی حوصلگی هایم زودتر میگذرد . . . . ..همیشه باید یه راهی باشه :)جا داره از کتابهای عزیزم ی تشکری بکنم...