
کوچیکتر که بودم همیشه دوست داشتم برای خودم ..یه شخص مهمی بشم کم کم که پام رسید دانشگاه دوره لیسانس حس کردم دارم به اون چیزی که میخوام میرسم ..همیشه پشتکارمو روحیمو حفظ میکردم ،اتفاقای مختلف زندگی هیچگاه باعث نشد من شکستو قبول کنم ..چون آدم شکست نبودم انقد روحیه و انگیزه قوی داشتم و دارم که بهم قدرت میده مخصوصا وقتی حضور همیشه خدارو تو قلبم و ..تو تک تک اتفاقای زندگیم حس میکنم الان توی جایگاهی قرار دارم که دوس داشتم باشم ..اینم خواست و صلاح خدا بوده که نتیجه تلاشمو داده ،بقیه راهم سپردم دست خودش ...
ادامه مطلب